DMX

DMX با نام اصلی **Earl Simmons** یک رپر، ترانه‌نویس و بازیگر آمریکایی بود که با صدای خش‌دار، انرژی تهاجمی و فضای تیره و معنوی آثارش، به یکی از نمادهای **Hardcore Hip Hop** و **East Coast Hip Hop** در اواخر دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ تبدیل شد. او در ۱۸ دسامبر ۱۹۷۰ در Mount Vernon نیویورک به دنیا آمد، در Yonkers بزرگ شد و در ۹ آوریل ۲۰۲۱ بر اثر عوارض سکته ناشی از اوردوز در سن ۵۰ سالگی درگذشت. DMX در طول زندگی حرفه‌ای خود بیش از ۷۴ میلیون نسخه رکورد در سراسر جهان فروخت و اولین هنرمندی بود که پنج آلبوم اولش همگی در رتبه ۱ **Billboard 200** قرار گرفتند.

## کودکی سخت و آغاز علاقه به Hip Hop

Earl Simmons در خانواده‌ای پیچیده و فقیر بزرگ شد؛ مادرش Arnett Simmons و پدرش Joe Barker خیلی زود از هم جدا شدند و خانواده در ۵ سالگی او به Yonkers نقل مکان کرد. او در کودکی از آسم شدید رنج می‌برد و بارها به اورژانس منتقل می‌شد. خشونت خانگی، بدرفتاری و زندگی در چندین خانه گروهی بخشی از دوران رشد او بود. در نوجوانی با یک رپر محلی به نام **Ready Ron** آشنا شد و ابتدا به‌عنوان **beatbox** همراه او در اجراهای خیابانی و مسابقات آزاد شرکت می‌کرد. نام **DMX** را از دستگاه درام **Oberheim DMX drum machine** گرفت و بعدها آن را به *Dark Man X* تفسیر کرد.

او به‌دلیل دزدی و درگیری‌های خیابانی چند بار بازداشت شد، اما بعد از آخرین دوره زندان تصمیم گرفت به‌طور جدی روی رپ تمرکز کند و با فروش میکس‌تیپ‌های خیابانی در Yonkers برای خود پایگاه طرفداری ساخت. در سال ۱۹۹۲، کمپانی Columbia او را برای زیرلیبل Ruffhouse قرارداد کرد و سینگل **”Born Loser”** را منتشر کرد؛ اگرچه این تلاش اولیه خیلی به موفقیت نرسید.

## امضای قرارداد با Ruff Ryders / Def Jam و جهش بزرگ

در میانه دهه ۹۰، DMX با تیم مدیریتی **Ruff Ryders** قرارداد بست؛ تیمی وابسته به خانواده Dean (Swizz Beatz و…)، که نقش بزرگی در شکل دادن به صدای خشن و خیابانی او داشت. با این مدیریت، او سرانجام با **Def Jam Recordings** قرارداد بست. پیش از انتشار آلبوم اول، حضور مهمان در ترک‌های مهمی مثل **”4, 3, 2, 1″** از **LL Cool J**، آهنگ **”24 Hours to Live”** از **Ma$e** و **”Money, Power & Respect”** از گروه **The LOX** موج اولیه شهرت او را ساخت.

در فوریه ۱۹۹۸، سینگل **”Get at Me Dog”** از طریق Def Jam منتشر شد؛ این آهنگ به‌سرعت در رادیو و کلاب‌ها پخش شد و Gold شد. کمی بعد سینگل‌های “Stop Being Greedy” و “Ruff Ryders’ Anthem” آمدند و بستر آلبوم نخست را فراهم کردند.
## آلبوم *It’s Dark and Hell Is Hot* و احیای Hardcore Rap

اولین آلبوم اصلی DMX با نام **It’s Dark and Hell Is Hot** در ۱۹ مه ۱۹۹۸ منتشر شد. این آلبوم در هفته اول بیش از ۲۵۰هزار نسخه فروش کرد و مستقیماً در رتبه ۱ **Billboard 200** قرار گرفت؛ در نهایت در آمریکا بیش از ۴–۵ میلیون نسخه فروخت و چندبار **Platinum** شد.

آلبوم با ترکیب **Hardcore Hip Hop**، بیت‌های خشن و سمپل‌های تیره (بیشتر توسط Swizz Beatz و Dame Grease) و لحن روایی پرخشم، پس از قتل **Tupac Shakur** و **The Notorious B.I.G.** و دوره‌ی غالب شدن **Pop‑Rap** شرکت Bad Boy، دوباره فضای رپ جریان اصلی را به سمت خیابان و خشونت و واقع‌گرایی برگرداند. منتقدان بعدها این آلبوم را «Dante’s Inferno دنیای رپ» نامیدند. ترک‌هایی مثل “Ruff Ryders’ Anthem”، “Get at Me Dog”، “How’s It Goin’ Down” و “Damien” امضای DMX را تثبیت کردند.

## دومین آلبوم در همان سال: *Flesh of My Flesh, Blood of My Blood*

در پایان همان سال، یعنی دسامبر ۱۹۹۸، DMX دومین آلبوم خود **Flesh of My Flesh, Blood of My Blood** را منتشر کرد؛ این آلبوم هم مستقیماً در رتبه ۱ Billboard 200 قرار گرفت و ظرف مدت کوتاهی ۳–۴ بار پلاتین شد. او به دومین رپر بعد از 2Pac تبدیل شد که در یک سال دو آلبوم شماره ۱ منتشر می‌کند. این موفقیت بی‌نظیر، جایگاه DMX را به‌عنوان چهره اول **Hardcore Hip Hop** در آن دوره تثبیت کرد.

## اوج تجاری با *… And Then There Was X*

سومین آلبوم استودیویی او، **… And Then There Was X**، در ۲۱ دسامبر ۱۹۹۹ منتشر شد و سومین آلبوم پیاپی او بود که در رتبه ۱ Billboard 200 قرار گرفت. این آلبوم پرفروش‌ترین آلبوم اوست و ۶ بار **Platinum** شد. مهم‌ترین تک‌آهنگ آن، **”Party Up (Up in Here)”**، به یکی از شناخته‌شده‌ترین سرودهای کلاب در تاریخ رپ تبدیل شد؛ این ترک اولین هیت او در Top 10 چارت R&B بود و برای **Grammy Award for Best Rap Solo Performance** هم نامزد شد. سینگل‌های “What’s My Name?” و “What These Bitches Want” (با Sisqó) نیز از همین آلبوم هستند.
در ادامه، آلبوم‌های **The Great Depression** (۲۰۰۱) و **Grand Champ** (۲۰۰۳) نیز هر دو در رتبه ۱ Billboard 200 قرار گرفتند. به این ترتیب DMX اولین هنرمند در تاریخ شد که پنج آلبوم اولش همگی در رتبه ۱ Billboard 200 چارت آمریکا افتتاح شدند.
## سبک موسیقی و ژانرها (Music Genres)

DMX عمدتاً در ژانرهای زیر شناخته می‌شود:

– **Hardcore Hip Hop**
– **East Coast Hip Hop**
– **Gangsta Rap**

مؤلفه‌های اصلی سبک او:

– صدای خش‌دار، فریادگونه و delivery شبیه پارس سگ (امضای آوایی “grrr”, “arf arf”)
– beatهای خشن، مینیمال و تیره با محوریت درام‌های سنگین
– تم‌های گناه، نجات، خشونت، خیانت، خیابان، ایمان و گفت‌وگو با خدا (پِرِیِرهای معروف در پایان برخی ترک‌ها)

در بسیاری از آلبوم‌ها، قطعاتی وجود دارد که او به‌طور مستقیم با خدا صحبت می‌کند؛ چیزی که ترکیب منحصربه‌فردی از **Gangsta Rap** و معنویت مسیحی را در کارش ایجاد کرده است.

## بازیگری و حضور در سینما

در کنار موسیقی، DMX بازیگر فعالی نیز بود. او در فیلم‌هایی چون:

– **Belly** (۱۹۹۸، به کارگردانی Hype Williams، در کنار Nas و Method Man)
– **Romeo Must Die** (۲۰۰۰، همراه Jet Li و Aaliyah)
– **Exit Wounds** (۲۰۰۱، مقابل Steven Seagal)
– **Cradle 2 the Grave** (۲۰۰۳، با Jet Li)

نقش‌آفرینی کرد و از کاریزمای خشن خود در پرده سینما هم استفاده کرد. این حضور سینمایی به تثبیت تصویر او به‌عنوان یک آنتی‌هیرو در فرهنگ عامه کمک کرد.

## مشکلات حقوقی، اعتیاد و زندگی شخصی

زندگی DMX همان‌قدر که از نظر هنری درخشان بود، از منظر شخصی و حقوقی پر از فراز و فرود بود. او بارها به‌دلیل جرایمی مانند سوءمصرف مواد، خشونت، فرار از مالیات و موارد دیگر بازداشت شد؛ بدهی‌های سنگین مالیاتی او را در اواخر عمر به وضعیت ورشکستگی کشاند و گزارش شده در زمان مرگ، با وجود فروش بالای آثارش، از نظر مالی در وضعیت منفی بوده است.

با این‌حال، بسیاری از طرفداران و حتی همکاران نزدیکش تأکید می‌کردند که او در سطح شخصی فردی باایمان و مهربان بود که با شیاطین درونی خود می‌جنگید؛ همین تضاد در شخصیت، در موسیقی او نیز به‌وضوح دیده می‌شود. او پدر چندین فرزند از روابط مختلف بود و بارها در مصاحبه‌ها درباره عشقش به فرزندان و در عین‌حال پشیمانی از برخی انتخاب‌های زندگی صحبت کرده است.
## مرگ و میراث

در ۹ آوریل ۲۰۲۱، DMX پس از چند روز کما در بیمارستان White Plains نیویورک درگذشت؛ گزارش‌ها علت را سکته قلبی ناشی از اوردوز مواد مخدر عنوان کردند. مرگ او موجی از سوگ و ادای احترام در جامعه Hip Hop به راه انداخت؛ هنرمندانی از Jay‑Z و Nas تا Swizz Beatz، Eve و میلیون‌ها هوادار عادی، او را به‌عنوان یکی از صادق‌ترین و پرشورترین صداهای تاریخ رپ ستودند.

از DMX معمولاً با این عبارات یاد می‌شود:

– یکی از مهم‌ترین چهره‌های **Hardcore Hip Hop** بعد از مرگ 2Pac و Biggie
– تنها رپری که پنج آلبوم اولش در Billboard 200 در رتبه ۱ آغاز شده‌اند
– هنرمندی که خشونت، درد، گناه و ایمان را در یک پکیج خام و بدون سانسور به شنونده منتقل می‌کرد

آهنگ‌هایی مانند **”Ruff Ryders’ Anthem”**، **”Party Up (Up in Here)”**، **”X Gon’ Give It to Ya”**، **”Where the Hood At?”** و **”Slippin’”** هنوز هم در پلی‌لیست‌های Hip Hop کلاسیک و فرهنگ پاپ حضور ثابت دارند.