Yeah Yeah Yeahs

Yeah Yeah Yeahs یک **American alternative rock band** تأثیرگذار است که در سال ۲۰۰۰ در New York City شکل گرفت و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گروه‌های موج جدید **Indie Rock / Art‑Punk** این شهر شناخته می‌شود. اعضای اصلی گروه عبارت‌اند از **Karen O** (وکال)، **Nick Zinner** (گیتار، کیبورد) و **Brian Chase** (درامز) و این سه‌نفر هسته‌ خلاق تمام آلبوم‌های استودیویی و اجراهای مهم گروه را تشکیل داده‌اند.

## شکل‌گیری گروه در نیویورک

ریشه‌های Yeah Yeah Yeahs به اواخر دهه ۹۰ و آشنایی **Karen O** و **Brian Chase** در **Oberlin College** در ایالت Ohio برمی‌گردد؛ جایی که آن‌ها با هم موسیقی **Avant‑Punk** و صحنه‌ی زیرزمینی را کشف کردند. بعدتر Karen به **New York University** منتقل شد و در یک بار محلی با **Nick Zinner** – دانشجوی Bard College – آشنا شد؛ دو نفر خیلی سریع یک «اتصال آنی» پیدا کردند و ابتدا یک دوئت آکوستیک تشکیل دادند، اما خیلی زود تصمیم گرفتند گروهی تهاجمی‌تر و نزدیک‌تر به **Punk / Garage Rock** راه بیندازند.

Chase بعداً به Brooklyn آمد و به‌عنوان درامر به آن‌ها پیوست. از همان تمرین‌های اول، گروه چندین آهنگ نوشت و با اجرا در صحنه‌ی در حال انفجار **New York indie/garage**، خیلی سریع کنار گروه‌هایی مثل **The Strokes** و **The White Stripes** به‌عنوان اوپنر روی استیج رفت و نامش در محافل آلترناتیو پیچید.

## EPهای اولیه و شکل‌گیری صدا

Yeah Yeah Yeahs در سال ۲۰۰۱ نخستین EP خود را با عنوان **Yeah Yeah Yeahs** به‌صورت مستقل و از طریق لیبل کوچک خودشان **Shifty** منتشر کردند. این EP با کمک Jerry Teel از گروه Boss Hog ضبط شد و صدای خام، پرنویز و آرت‌پانک آن، چهره‌ تازه‌ای از **Garage Punk / Art Rock** نیویورک نشان می‌داد.

در نوامبر ۲۰۰۲، EP دوم با نام **Machine** منتشر شد که سینگل اصلی آن یعنی “Machine” در جدول **UK Singles Chart** به رتبه ۳۷ رسید؛ موفقیتی چشمگیر برای یک گروه تازه‌وارد آمریکایی در بازار بریتانیا. این انتشارها توجه لیبل‌های بزرگ‌تر را جلب کرد و نهایتاً آن‌ها با **Interscope / Dress Up Records** قرارداد بستند.

## آلبوم *Fever to Tell* و هیت “Maps”

اولین آلبوم استودیویی گروه، **Fever to Tell**، در آوریل ۲۰۰3 منتشر شد. این آلبوم با ترکیبی از **Garage Rock**, **Art‑Punk**, **Indie Rock** و انرژی خام صحنه، فوراً توجه منتقدان را به خود جلب کرد؛ در جدول **Billboard 200** تا رتبه ۵۵ بالا رفت و در **UK Albums Chart** به رتبه ۱۳ رسید، در حالی که در سطح جهانی بیش از یک میلیون نسخه فروش داشت و در آمریکا و بریتانیا گواهی **Gold** دریافت کرد.[4][1]

یکی از مهم‌ترین نقاط عطف این آلبوم، سینگل احساسی **”Maps”** بود؛ آهنگی که بر خلاف ترک‌های خشن‌تر آلبوم، روی گیتار تأخیردار، درام‌های ساده و اجرای بی‌نهایت آسیب‌پذیر Karen O بنا شده است. “Maps” وارد Top 10 جدول **Billboard Alternative Airplay** شد و در بریتانیا و چند کشور دیگر نیز در چارت‌ها دیده شد و به مرور به یکی از قطعات کلاسیک **Indie Rock** دهه ۲۰۰۰ بدل شد.

## *Show Your Bones* و *It’s Blitz!*؛ تکامل به سمت Indie Pop / Dance‑Rock

دومین آلبوم استودیویی Yeah Yeah Yeahs با نام **Show Your Bones** در مارس ۲۰۰۶ منتشر شد. این آلبوم نسبت به *Fever to Tell* ساختارمندتر و ملودیک‌تر بود و در Billboard 200 تا رتبه ۱۱ بالا رفت و در بریتانیا به جایگاه ۷ رسید؛ در UK گواهی **Gold** گرفت. سینگل “Gold Lion” در Top 20 چارت‌های بریتانیا قرار گرفت و نشان داد گروه می‌تواند بدون از دست دادن هویت، به صدای در دسترس‌تری برای مخاطب گسترده‌تر برسد.

در سال ۲۰۰۹، آلبوم **It’s Blitz!** منتشر شد؛ اثری که تغییر قابل توجهی به سمت **Synth‑driven Indie Rock / Dance‑Punk** داشت. این آلبوم با سینگل‌های **”Zero”** و مخصوصاً **”Heads Will Roll”** شناخته می‌شود. “Heads Will Roll” در چارت‌های بین‌المللی حضور پیدا کرد و به‌خاطر ریمیکس‌های متعددش – به‌ویژه نسخه A‑Trak – به یک سرود کلاب و فستیوال الکترونیک تبدیل شد. *It’s Blitz!* در آمریکا، استرالیا و بریتانیا گواهی **Gold** گرفت.

## *Mosquito* و بازگشت با *Cool It Down*

چهارمین آلبوم استودیویی گروه، **Mosquito**، در آوریل ۲۰۱۳ منتشر شد و بالاترین جایگاه چارت آمریکا را برایشان به همراه داشت؛ در **Billboard 200** به رتبه ۵ رسید و در چند کشور اروپایی نیز وارد Top 10 شد. موسیقی *Mosquito* تلفیقی از **Art‑Rock**, **Noise Rock** و لحظات ملودیک‌تر بود و نشان می‌داد گروه همچنان علاقه‌مند به ریسک و تجربه است.[5][1]

پس از *Mosquito*، Yeah Yeah Yeahs وارد یک وقفه چندساله شد و اعضا روی پروژه‌های شخصی کار کردند. با این حال، در سپتامبر ۲۰۲۲ با آلبوم پنجم خود **Cool It Down** بازگشتند؛ آلبومی که از سوی بسیاری از منتقدان به‌عنوان یک «بازگشت درخشان» توصیف شد. *Cool It Down* ترکیبی از **Indie Rock**, **Synth‑Pop**, **Art‑Pop** و حال‌وهوای سینمایی دارد و در جدول آلبوم‌های بریتانیا به رتبه ۱۰ رسید.

## سبک و ژانر موسیقی (Music Genres)

Yeah Yeah Yeahs معمولاً با این ژانرها شناخته می‌شوند:

– **Indie Rock**
– **Art‑Punk / Garage Punk**
– **Alternative Rock**
– عناصر **Dance‑Punk** و **Synth‑Pop** (به‌خصوص در *It’s Blitz!* و *Cool It Down*)

ویژگی‌های شاخص صدای گروه:

– وکال انفجاری و احساسی **Karen O** که بین فریادهای پانکی و زمزمه‌های ملایم حرکت می‌کند.
– گیتارهای خشن، مینیمال و خلاقانه **Nick Zinner** که فضای زیادی از قطعات را با رِیف‌های ساده اما به‌یادماندنی پر می‌کند.
– درام‌های زنده و دینامیک **Brian Chase** که ریشه در **Jazz** و **Avant‑Garde** دارد و ریتم‌ها را منعطف و غیرکلیشه‌ای نگه می‌دارد.

منتقدان آن‌ها را در امتداد سنت گروه‌های **New York art‑rock** مثل **Blondie** و در عین حال نزدیک به موج **Post‑Punk Revival** اوایل دهه ۲۰۰۰ (در کنار The Strokes, Interpol و…)، اما با هویت زن‌محور و پررنگ‌تر می‌بینند.

## اعضای گروه و اجراهای زنده

ترکیب گروه از ابتدا تا امروز به‌طور رسمی ثابت مانده است:

– **Karen O (Karen Lee Orzolek)** – lead vocals, occasional guitar
– **Nick Zinner** – guitars, keyboards
– **Brian Chase** – drums

در اجراهای زنده، گاهی نوازندگان مهمان برای کیبورد یا بیس به آن‌ها اضافه می‌شوند، اما این سه نفر هسته‌ی خلاق و تصویری گروه هستند. اجراهای زنده Yeah Yeah Yeahs به خاطر انرژی شدید، استایل لباس‌های آوانگارد Karen O، ویت‌های نورپردازی رنگارنگ و ارتباط مستقیم با تماشاگران شهرت دارد؛ آن‌ها در فستیوال‌هایی مثل **Coachella**, **Glastonbury** و **Lollapalooza** بارها اجرا کرده‌اند.
## دیسکوگرافی اصلی (Studio Albums)

آلبوم‌های استودیویی مهم Yeah Yeah Yeahs عبارت‌اند از:

– **Fever to Tell** (۲۰۰۳) – شامل “Maps”، “Y Control” و “Date with the Night”؛ بیش از ۱ میلیون فروش جهانی، Gold در آمریکا و بریتانیا.
– **Show Your Bones** (۲۰۰۶) – شامل “Gold Lion”، “Cheated Hearts”؛ Gold در بریتانیا، ورود به Top 15 در چند کشور.
– **It’s Blitz!** (۲۰۰۹) – شامل “Zero”، “Heads Will Roll”، “Skeletons”؛ Gold در آمریکا، بریتانیا و استرالیا.
– **Mosquito** (۲۰۱۳) – شامل “Sacrilege”، “Despair”؛ بالاترین رتبه چارت در آمریکا (شماره ۵).
– **Cool It Down** (۲۰۲۲) – شامل “Spitting Off the Edge of the World” و “Burning”؛ بازگشت موفق پس از ۹ سال وقفه.

## تأثیر و میراث

Yeah Yeah Yeahs در اوایل دهه ۲۰۰۰ از مهره‌های اصلی شکل‌گیری سِن **Indie Rock / Garage Revival** نیویورک بودند و در کنار گروه‌هایی مثل The Strokes و Interpol، تصویر تازه‌ای از راک شهری، مدرن و هنری ارائه کردند. مجلاتی مانند NME، Pitchfork و Rolling Stone بارها آلبوم *Fever to Tell* و تک‌آهنگ “Maps” را در فهرست بهترین آثار دهه ۲۰۰۰ قرار داده‌اند.[4][8][9]

Karen O نیز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین **female frontwomen** در راک معاصر شناخته می‌شود و راه را برای حضور پررنگ‌تر خوانندگان زن در صحنه **Indie / Alternative** هموار کرده است؛ از لحاظ استیج‌پرفورمنس، استایل و جسارت هنری، نام او در کنار چهره‌هایی چون PJ Harvey و Debbie Harry آورده می‌شود.