دانلود آلبوم Retaliation, Revenge and Get Back از Daz Dillinger

## پیش‌زمینه و بستر تاریخی

**Retaliation, Revenge and Get Back** نخستین آلبوم استودیویی انفرادی **Daz Dillinger** است که در ۳۱ مارس ۱۹۹۸ از طریق **Death Row Records** و **Priority Records** منتشر شد. این آلبوم در برهه‌ای حیاتی از تاریخ **West Coast hip hop** روانه‌ی بازار شد؛ زمانی که امپراتوری **Death Row** در آستانه‌ی فروپاشی قرار داشت.

تا سال ۱۹۹۸، **Daz Dillinger** یکی از آخرین هنرمندان باقی‌مانده روی **Death Row** بود. پس از مرگ **2Pac** در سال ۱۹۹۶ و خروج **Dr. Dre** از شرکت، **Death Row** عملاً ستون‌های اصلی خود را از دست داده بود. **Suge Knight**، بنیانگذار **Death Row**، به‌خاطر درگیری در شب مرگ **2Pac** در زندان به سر می‌برد و عملاً مدیریت شرکت بر دوش **Daz** افتاده بود. در این فضای آشفته، آلبوم **Retaliation, Revenge and Get Back** نه‌تنها نخستین اثر انفرادی داز، بلکه واپسین آلبوم **Death Row** با صدای کلاسیک **G-Funk** محسوب می‌شود.

## تولید و فضای آلبوم

تمامی ترک‌های این آلبوم توسط خود **Daz Dillinger** تهیه شده است. ضبط اثر در چندین استودیوی معتبر از جمله **The Gang Hideout** در **Long Beach**، **Echo Sound** در **Atwater Village**، **Larabee Sound** در **West Hollywood**، **Track Record** در **North Hollywood**، **The Village Recorder** و **Can-Am Studios** انجام شده است.

هنر جلد آلبوم الهام‌گرفته‌ی از جلد آلبوم **Marvin Gaye** با عنوان **In Our Lifetime** (۱۹۸۱) طراحی شده است. این انتخاب هوشمندانه، نوعی ادای احترام به موسیقی سول کلاسیک و در عین حال اشاره‌ای به مفهوم «انتقام و بازپس‌گیری» در عنوان آلبوم دارد.

سبک آلبوم در ژانر **Hip Hop** با زیرسبک **Gangsta** طبقه‌بندی می‌شود و بسیاری از منتقدان آن را یکی از آخرین آثار بزرگ **West Coast** در دهه‌ی ۱۹۹۰ معرفی کرده‌اند.

دو تک‌آهنگ تبلیغاتی از این آلبوم منتشر شد: **”In California”** و **”It Might Sound Crazy”** که برای هر دو موزیک‌ویدئو ساخته شد، از جمله یک ویدئوی انیمیشنی.

## حضور هنرمندان مهمان

فهرست هنرمندان مهمان این آلبوم، نشان‌دهنده‌ی اوج و افول **Death Row** است. حضور **Kurupt**، هم‌گروهی قدیمی داز در **Tha Dogg Pound**، در چندین ترک پررنگ است. **Soopafly**، **Tray Deee** و **Bad Azz** نیز از چهره‌های نزدیک به **Death Row** در آن دوران هستند. حضور **Too $hort** از **Bay Area** و **B-Legit** نشان‌دهنده‌ی گستردگی ارتباطات داز در سطح **West Coast** است. **Prince Ital Joe**، خواننده‌ی رگی که پیش‌تر با **2Pac** همکاری کرده بود، نیز در دو ترک حضور دارد. **Val Young**، خواننده‌ی زن، ترک **”In California”** را با صدای خود همراهی کرده است.

## عملکرد تجاری و جایگاه در جدول

**Retaliation, Revenge and Get Back** در هفته‌ی نخست انتشار، ۸۴,۰۰۰ نسخه فروخت و در تاریخ ۱۸ آوریل ۱۹۹۸ به رتبه‌ی هشتم جدول **Billboard 200** و رتبه‌ی دوم جدول **Top R&B/Hip-Hop Albums** صعود کرد. این آلبوم در مجموع ۸۸۰,۰۰۰ نسخه در آمریکا و ۱.۲ میلیون نسخه در جهان فروش داشت و موفق به دریافت گواهی طلا (**Gold**) از **RIAA** شد.

با این حال، برخی منابع فروش این آلبوم را ۵۰۰,۰۰۰ نسخه گزارش کرده‌اند. به هر حال، این آلبوم از نظر تجاری موفقیتی نسبی محسوب می‌شد، هرچند در مقایسه با استانداردهای افسانه‌ای **Death Row** در دوران اوج (آثاری چون **The Chronic** و **Doggystyle** با فروش چند–پلاتین)، انتظارات را برآورده نکرد.

## نقد و بررسی

آلبوم با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد. وبسایت **AllMusic** به این اثر نمره‌ای متوسط داد، در حالی که مجله‌ی **The Source** در شماره‌ی آوریل ۱۹۹۸ به بررسی آن پرداخت. **USA Today** نیز نقدی بر این آلبوم منتشر کرد.

برخی منتقدان، تولید این آلبوم را بی‌نقص توصیف کرده‌اند و معتقدند که هر ترک دارای بیتی عالی است که به‌خوبی زیر صدای داز و هنرمندان مهمان قرار می‌گیرد. با این حال، ترک عنوانی آلبوم (تک‌ترکی بدون هنرمند مهمان) توسط برخی منتقدان ضعیف‌ترین بخش اثر معرفی شده است.

نکته‌ی جالب توجه این است که وبسایت **Sputnikmusic** این آلبوم را «فصل پایانی کامل برای **Death Row**» توصیف کرده است.

## میراث و تاثیرگذاری

**Retaliation, Revenge and Get Back** از چند جهت در تاریخ موسیقی هیپ‌هاپ جایگاه ویژه‌ای دارد:

**نخست**، این آلبوم واپسین اثر **Death Row Records** با صدای کلاسیک **G-Funk** است. پس از این آلبوم، داز به تکنیک‌های تولید متفاوتی روی آورد و این اثر را می‌توان آخرین یادگار دوران طلایی **G-Funk** دانست.

**دوم**، این آلبوم نقطه‌ی عطفی در کارنامه‌ی هنری داز محسوب می‌شود. او پس از انتشار این اثر، **Death Row** را ترک کرد و برچسب مستقل خود یعنی **D.P.G. Recordz** را تأسیس نمود.

**سوم**، این آلبوم نشان‌دهنده‌ی انتقال قدرت در **West Coast hip hop** از عصر **Death Row** به دوران پراکندگی و استقلال هنرمندان است. داز که زمانی در سایه‌ی **Dr. Dre** و **Suge Knight** فعالیت می‌کرد، با این آلبوم به‌عنوان یک هنرمند مستقل و تهیه‌کننده‌ی تمام‌عیار معرفی شد.

## دنباله‌های آلبوم

جالب است که عنوان **Retaliation, Revenge and Get Back** پس از نزدیک به سه دهه، با انتشار دو دنباله در سال ۲۰۲۵ احیا شد. **Retaliation, Revenge and Get Back 2** در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۵ و **Retaliation, Revenge and Get Back 3** در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر شدند. این دنباله‌ها نشان می‌دهد که مفهوم «انتقام و بازپس‌گیری» همچنان در ذهنیت هنری داز زنده است.

## جمع‌بندی

**Retaliation, Revenge and Get Back** اگرچه در زمان انتشار با استقبال چندان گسترده‌ای مواجه نشد， اما امروزه به‌عنوان یکی از آخرین آثار شاخص **G-Funk** و واپسین یادگار دوران اوج **Death Row Records** شناخته می‌شود. این آلبوم، نقطه‌ی عطفی در کارنامه‌ی **Daz Dillinger** است؛ آلبومی که او را از یک تهیه‌کننده‌ی پشت صحنه به یک هنرمند انفرادی مستقل تبدیل کرد. با فروش طلایی، حضور هنرمندان بزرگ **West Coast**، و تولیدی که یادآور روزهای شکوه **Death Row** است، این اثر جایگاه خود را به‌عنوان یکی از آلبوم‌های مهم و پایانی سبک **G-Funk** در تاریخ هیپ‌هاپ تثبیت کرده است.